Ik lig in een hangmat. Met één voet hang ik uit de mat en raak ik het parelwitte zand van het strand. Ik sluit m’n ogen en hoor het geruis van de zee en het ritselen van de palmbladeren achter me. Ik neem nog even een slokje van m’n ijskoude cocktail, een uitgeholde ananas met daarin een mengeling van smaken.

Ik krijg het warm en knip even met m’n vingers. Er komen twee gebronzeerde vrouwen tussen de palmbomen uitgelopen. Ik schat ze 20 of 21 jaar. Prachtig blond haar en strorokjes. Ze nemen een palmblad en beginnen me koelte toe te wuiven. Ha, dat doet deugd. Nog een slok van m’n cocktail. Ik doezel zachtjes weg.

Meer moe dan uitgerust doe ik m’n ogen open. De knappe meisjes zijn weg. De hangmat en het strand ook. Badend in zweet wordt ik in m’n eigen bed wakker. Dju. Ik sluit m’n ogen en probeer terug naar m’n droom te gaan, maar de hitte belet me dat. Het is gewoon te warm. Met spijt in het hard zet ik mezelf rechtop in m’n bed en neem ik afscheid van m’n droom. ‘t Was toch schoon geweest. Imagine…

… kunnen weer eens een maand hun geliefde programma’s missen.

Ik haat deze periode van het jaar, waar al m’n tv-kijk-schema’s in de war gebracht worden door de Voetbalduivel. Kanaal2′s ganse tv-listing wordt vervangen door uitzendingen over het WK, met slechte commentaren tussendoor.

Soms vergeten de televisiezenders dat er ook mensen zijn die niet van voetbal houden. Persoonlijk vind ik het maar een dom spel. Te weinig actie. Als je een beetje pech hebt, zit je anderhalfuur naar een grasveld te kijken en is er geen enkele goal gemaakt. Doodsaai is het. Nee, dan is tennis veel leuker, hoewel dat ook lang kan duren (maar daarvoor hebben ze vrouwentennis uitgevonden).

Om de mensen die niet van voetbal houden door het weekend te helpen, heb ik een lijstje gemaakt met interessante series, films en documentaires. Dan moet je natuurlijk wel een tv die nog niet opgeëist is om voetbal te kijken…

Zaterdag

• Friends, herhaling 3110, maar nog altijd goed, VT4 @ 20:40-21:15
• Midsomer Murders (Britse politiereeks, 2005), Canvas @ 20:45-22:20
• The Man without a Face (Film van Mel Gibson, 1993), VRT @ 21:15-23:10
• Extraterrestrial: Blue Moon (Documentaire), Nat. Geographic @ 23:00-00:00
• Psycho (thriller van Alfred Hitchcock, 1960), Canvas @ 23:15-01:05

Zondag

• Jumanji (Film met Robin Williams, 1995), VRT @ 14:05-15:45
• Earth Investigated: Bermuda Triangle (documentaire), Nat. Geographic @ 19:00-20:00
• Navy NCIS (Serie), VT4 @ 19:35-20:30
• Megastructures III: Ultimate Oil Rig (documentaire), Nat. Geographic @ 20:00-21:00
• In de ban van Urbanus (humor), VRT @ 20:20-20:45
• CSI: Miami (Serie), VT4 @ 20:30-21:25
• Rome (historische dramaserie), Canvas @ 21:50-23:30
• Alles kan beter (humor), VRT @ 22:45-23:15

Diegenen die echt goed voorbereid willen zijn op de “grote voetbalmanie”, kunnen alvast best een paar films opnemen op video/dvd, zodat je altijd wel naar iets kan kijken, zonder dat het voetbal is.

Met het goede weer van ‘t weekend kan je natuurlijk even goed op een terrasje ergens gaan zitten, maar de kans bestaat dan dat ze dan de match op de muur gaan projecteren en dan ben je weer bij af.

Nog tips om deze grasgroene periode door te komen?

Ik stel me soms vragen bij wat mensen allemaal dagelijks meesleuren in hun broekzakken, in hun portefeuille en aan hun riem.. Je zou je verbazen hoeveel mensen nog bonnetjes van vorig jaar uit hun portefeuille kunnen toveren. En dat zijn dan nog de leuke dingen.

Persoonlijk hou ik er niet van om veel extra’s dagelijks te moeten meesleuren, maar spijtig genoeg is het soms wel nodig: sleutels, rijbewijs, identiteitskaart, wat geld, … . Dat heb je allemaal nodig om de dag door te komen.

Gisteren heb ik mijn portefeuille zo leeg mogelijk gemaakt. Bibliotheekkaart vloog eruit (ik lees enkel boeken in de vakanties) en er zat nog zo’n kaartje in met 3 telefoonnummers (beetje overbodig als je ‘n Palm hebt) en het meeste kleingeld (toch niemand die dat kopergeld ooit gebruikt). Verbazingwekkend genoeg is een portefeuille altijd dik, ook al is die leeg. De Jimi wallet lijkt me wel wat, maar zo’n ding vind je niet overal. Het ziet er anders wel handig uit en dan hoef je niet altijd met een portefeuille rond te zeulen.

Wat heb ik voor de rest bij?

• Een keyring met sleutels en een zakmes (al zeer handig geweest).
• Palm (I couldn’t live without): het lijkt overbodig, maar zooooo handig als je iets moet onthouden of een telefoonnummer moet opzoeken
• gsm: onder het motto “mobiel everywhere”, stom eigenlijk, maar ok, iedereen doet het, dus waarom niet.
• horloge (analoog), klinkt raar, maar ik weet graag de tijd en een gsm-uurwerk volstaat niet voor mij

Vraag van de dag

Wat zeul jij iedere dag mee? Wat kan je eigenlijk wel missen?

Verderlezen

• Washington Post: Burdens of the Modern Beast
• 43Folders: Things not to carry
• 43Folder: Things to carry

Ik heb vast werk! Uiteindelijk heb ik hiervoor 14 dagen moeten zoeken (wat niet zoveel is). Ik heb in totaal gesolliciteerd bij een 40-tal bedrijven (ook spontane sollicitaties) en ben zo’n 8 sollicitatiegesprekken gaan doen. Dat ging dus vrij vlot allemaal. Het enige dat “negatief” was voor de bedrijven waarbij ik solliciteerde, was dat ik geen ervaring had. Maar je moet natuurlijk ergens beginnen als pas afgestudeerde.

Ik ga nu werken voor Kenaz. Dit is een bedrijf dat communicatietrainingen geeft aan managers (je moet maar eens naar hun referenties kijken als je een idee wilt krijgen van de klanten). Aangezien ik me altijd al geïnteresseerd heb in communicatie (en alles wat daarrond hangt), vind ik het wel een zeer leuk bedrijf. Dan kan je immers zelf nog iets praktisch bijleren.

Het bedrijf ligt in Korbeek-Lo, wat niet zo erg ver van de deur is. Het spijtige is wel dat ik met de bus eerst naar Leuven moet, om dan op een andere steenweg terug te keren, zodat ik eigenlijk een heel stuk omrij…

Hoe heb ik het vastgekregen? Je gaat het niet geloven … via de school! Onze school heeft een soort vacaturedienst die vacatures verzamelen en uitsturen, maar die dienst kan ook aangeschreven worden door bedrijven om mensen te vinden die net afgestudeerd zijn. En op de laatste manier ben ik er dus geraakt. Dus een gouden tip: laat zeker je naam achter bij de vacaturedienst van je school!

Het gaat in het begin alleszins hard werken zijn. Je moet immers het bedrijf en de diensten wat leren kennen eer je er vlot mee kan omgaan. Dat wilt dus ook zeggen dat ik het de volgende maand internetgewijs wat kalmer aan ga doen. Ik ga me beperken tot mailen en het lezen van feeds. Alle andere projecten zullen even aan de kant moeten, tot ik wat ingewerkt ben.

Het zal dus misschien even stilletjes worden. Dat wilt niet zeggen dat ik er niet meer ben, maar dat ik gewoon veel werk heb. ;-)

Vandaag heb ik een nieuw uurwerk gekocht. Niet zomaar, maar omdat het nodig was. Het bandje van m’n andere uurwerk was vorige week overgebroken (een gewoon leren bandje). Net voordat ik naar een sollicitatiegesprek vertrek natuurlijk, waarschijnlijk iets te wild geweest…

Ik begon me al enkele dagen ongemakkelijk te voelen als ik ergens heen moet. Zeker met al de sollicitatiegesprekken die ik moet doen (ja, ‘t is niet makkelijk als full-time werkzoekende tegenwoordig: druk druk druk), kon ik het me niet veroorloven de tijd uit het oog te verliezen. Geloof me, te laat komen op een sollicitatiegesprek is not done. En als management assistant moet je nu eenmaal ook veel rekening houden met tijd (and time is always against us).

Daarnet even naar de juwelier geweest en ondertussen prijkt er een Festina sporthorloge aan m’n pols.

Het is een vrij simpel horloge, zonder tierlantijntje. Ik heb ooit eens een uurwerk gehad met een chronometer (en duur betaald toendertijd) en ik heb de chronometer eigenlijk nooit gebruikt. Een standaarduurwerk voldoet dus voor mij. Niet digitaal, want alles in m’n leven is al digitaal en analoog is gewoon mooier (stijlvoller, zeg maar). Ik vind het vooral belangrijk dat het uur goed af te lezen is. Geen kleine prutswijzertjes dus, maar dikke en duidelijke wijzers. Een secondenwijzer is ook altijd mooi meegenomen, voor als je toch eens iets moet timen.

Mijn nieuw uurwerkje

Deze keer wou ik wel een stalen bandje. Ik heb ondertussen al drie horloges versleten met een lederen bandje en alle drie hadden ze hetzelfde probleem. Als je begint te zweten, begint het hele geval nogal sterk te ruiken (stinken zeg maar). En dan voelde het ook niet meer zo goed aan. Daarom dus een bandje met schakels. Eens iets anders dan anders.

Ik had trouwens geluk, deze was net binnengekomen. Het is dus de nieuwe collectie van Festina. Ik vind het wel mooi… en jij?

Potloden, balpennen, vulpennen, gelpennen, … Iedereen heeft zo wel zijn eigen gerief waar hij graag mee schrijft. En er wordt nog veel geschreven. Denk maar aan korte notities die je schrijft aan de telefoon of herinneringsbriefjes. Veel mensen schrijven soms ook nog het adres op een enveloppe (hoewel dat ook met de pc kan, mits ietwat meer moeite). Het schrijven zullen we dus niet zo snel verleren.

Vroeger zou ik het me niet zo hard aangetrokken hebben met wat ik schreef. Ik gebruikte gewoon Parkers. Vrij standaard dus. Vanaf het vierde middelbaar ben ik overgeschakeld op vulpennen, van de ene dag op de andere. Het had gewoon veel meer voordelen toen. Als je de ganse dag nota’s maakt bij de lessen, schrijf je ook veel fouten. En dan was er altijd wel een tintenkiller in de buurt (for the record: ik heb het niet zo voor tipex-toestanden). Nu ik veel minder schrijf, geef ik de voorkeur aan de nieuwere soort schrijfstok: de gelpen.

Schrijven met gel is een ervaring op zich. Het combineert de vlotheid van een vulpen met de simpelheid van een balpen. Je moet het eigenlijk zelf eens proberen om het verschil te merken. Het komt er simpelweg op neer dat de gel gelijkmatig doorstroomt, waardoor je geen onderbroken lijnen meer hebt. Je moet ook minder druk uitoefenen op de pen (de gel vloeit vrij vlot), waardoor je minder snel kramp in je pols zal krijgen. Het grootste nadeel is voor mij dan nog dat het niet uitwisbaar is. Als je eens een foutje maakt, moet je het doorstrepen of, als je een beetje fanatiek bent, uit-tip-exen (wat een woord!). De gel (= inkt) is ook iets sneller op, al hangt dat af van het type dat je gebruikt (dikke punt of fijne punt).

Momenteel gebruik ik de Pilot Pen G-2. Het is een pen die niet te duur is, waardoor je het ook niet al te erg vind als je ze kwijt raakt. Deze gelpen kost ongeveer 2 EUR en is hervulbaar (al vraag ik me af wie zich daarmee gaat bezighouden). Gelpennen kosten tegenwoordig tussen de 2 en de 3 EUR en zijn verkrijgbaar in elke papierzaak.

Als je nog nooit met een gelpen geschreven hebt, koop er eens ééntje en probeer het uit. Je zal verbaasd zijn over de vlotte manier van schrijven. Waarom bestonden die gelpennen niet toen ik het middelbaar zat??