Gisterenavond zijn we met de Tieltse Wielervrienden (een clubje van recreatieve fietsers) gaan BBQ’en. Allemaal voor de actie Vlaanderen Feest. In het begin waren we wel wat bevreesd voor de wind. We zaten dan wel onder een tent, maar het moest maar eens gaan vliegen. Dat is dus niet gebeurd (gelukkig maar). Ook zijn we van regen gespaard gebleven (wat ook al een wonder is, in deze natte tijden).
Om aan Vlaanderen Feest deel te nemen, moet je een muzikaal stukje opvoeren. Dat hebben we dan ook gedaan, samen met andere Vlaamsche klassiekers zoals deze: (op het ritme van “Zie ik de lichtjes van de Schelde”.)
Langs de oevers van de Dijle,
Diep verscholen in het riet,
Zat ne kikker met hare kleine,
En die kikker had verdriet.
“Ziede doar”, zo sprak die moeder,
“Ziede doar dien ooievoar,
‘t Is de moordeneer van oe voader,
hij vrat em oep mei huid en hoar!”
“Godverdoemme”, zo zei dieë kleine,
“Heet die smeerlap da gedoan?
As ek groët en sterk zal,
Zal ‘k em oep z’n kloeëte sloan!”
Vele jaren is ‘t geleden,
En die kikker is nie meer,
Doch dien ooievoar bleef leven,
Moar z’n kloeëte doen nog zieër…
Doch dien ooievoar fleef leven,
Moar z’n kloeëte doen nog zieër…
Dit en nog enkele andere parodiëen kleurden gisteren de Tieltse lucht. En hoe later het werd, hoe luidruchtiger (er waren er al enkele serieus boven hun theewater). ‘s Avonds begonnen dan de schlagers er aan. Toen zijn we maar vertrokken want het werd te bont. Als je dus in Tielt woont en je had gisteren last van een beetje ‘lawijt’: ‘t lag niet aan ons. ;-)
Het eten was goed en de sfeer overgezellig. Ik kijk al uit naar volgend jaar…