Als je nog een goed boek zoekt om de eindejaarsdagen mee door te komen… Ik heb net “Virus” van Preston & Child uit. Het is niet het beste boek dat ik ooit gelezen heb, maar meeslepend genoeg om iedere keer al spijt te hebben dat je moet stoppen met lezen, als je het boek neerlegd.

Even een samenvatting (gekopieerd van CrimeZone.nl):

Een groot genen-tech bedrijf, met een charismatische maar monomane leider die als een spin in zijn computerweb zit, werkt aan genetische manipulaties waardoor de mensheid niet meer vatbaar zal zijn voor influenza. Niet alleen stoot het laboratoriumwerk op levensbedreigende problemen, maar een ander product (een bloedvervanger die op korte termijn op de markt gebracht zal worden) blijkt al even gevaarlijk. Twee jonge wetenschappers proberen het fatale virus te vernietigen en het bloedprobleem in de publiciteit te brengen. Zij riskeren hun leven als ze door de woestijn van New-Mexico worden achtervolgd.

Waardig leesmateriaal dus. Het is pas trouwens bij dit boek dat gebleken is dat ik een fan ben van Poema-pockets. Dat is een reeks met thrillers. Ieder boek dat ik daar al van gekocht heb, is goed geweest, nog geen tegenvallers gehad. In de toekomst ga ik eens meer uitzien naar hun boeken.

Gisteren was het dan eigenlijk zover. Het boek van Jan Van der Vurst Respectvol beïnvoeden. Van gelijk hebben naar gelijk krijgen. werd officieel aan het publiek publiek voorgesteld in Elewijt.

Het boek is, hoewel geschreven met een degelijke achtergrond, niet in de eerste plaats bedoeld voor psychologen en sociologen, maar voor de ‘werkmens’ die de aangehaalde technieken op de werkvloer kan uitproberen. Het is dus een hands-on gids voor mensen die met mensen moeten omgaan (en wie doet dat niet? ;-) ).

Er is veel werk in het boek gekropen en dat merk je ook. Het is een heel mooi boek geworden. Een aanrader!

Je kan het boek bestellen via www.kenaz.org/boek/.

Nog leestips (nu ik toch reclame aan het maken ben):

• een artikel dat in Trends verschenen is over het boek (PDF)
• een artikel over Gap-denken dat in Job@ verschenen is (PDF)

Net uit: The Non-Designers Design Book. Echt wel een aanrader. Het boek is niet echt een leesboek, maar meer een “learn by example” boek. Met veel voorbeelden wordt aangetoond waarom een bepaalde setting op een pagina beter is dan een andere. Je gaat er dus door als een trein.

Het spijtige is wel dat het niet in kleur is uitgebracht (misschien om de prijs te drukken). Ik had graag wat meer kleur gezien in het boek, dat had niet alleen wat duidelijker geweest, het had ook wel handig geweest in het hoofdstuk waarin het over kleurgebruik gaat.

Desalniettemin een boek wat ik aan een paar van m’n collega’s wel zou aanraden. Met een paar simpele principes kun je al heel wat bereiken…

Ik kon me niet meer inhouden en moest een boek kopen. Soms gebeurd dat. Een innerlijke dwang die ik voel om een boek te kopen en dan te verslinden. Deze keer is het de Da Vinci Code geworden. Een thriller van formaat, geschreven door Dan Brown.

In Parijs mist professor Robert Langdon een afspraak met de curator van het Louvre omdat die kort daarvoor is vermoord. Langdon is de belangrijkste verdachte, ook al omdat de man vóór hij stierf zijn naam op de grond heeft geschreven.
Langdon vlucht, geholpen door een agente. Hij beseft dat de curator aanwijzingen heeft achtergelaten die alleen hij kan ontcijferen: symbolen die verwijzen naar het werk van Da Vinci, voor wiens `Mona Lisa’ het lijk gevonden is.
Langdon gaat terug, het Louvre in. Met zijn redster begint hij een speurtocht naar het motief voor de moord en naar de betrokkenheid van Opus Dei. Maar de politie en de moordenaar zitten hen op de hielen…
De Da Vinci Code is onvergelijkbaar met elke andere thriller: bloedspannend, intelligent, meedogenloos snel en vol interessante details. (bron)

Vooral die details spreken me aan. Ik heb een zwak voor historische romans en thrillers. In de naam van de roos vond ik ook een zeer goed boek.

De kans bestaat trouwens dat je al eens gehoord hebt van The Da Vinci Code. Er wordt momenteel namelijk ook een film gedraaid over dit boek. Starring Tom Hanks. De film wordt pas in mei 2005 verwacht…

Inconceivable is eigenlijk een opgegeven boek voor het vak Engels. Dit is één van de grappigste boek die ik al heb moeten lezen.

Inconceivable is geschreven door Ben Elton. Ik had eerlijkgezegd nog nooit van hem gehoord. Blijkbaar is hij toch een vrij bekende schrijver. Hij schreef ook mee aan Blackadder, een humoristische sitcom van de BBC. Hij heeft een zeer goede schrijfstijl. Je moet waarschijnlijk wel even wennen aan al de 16+ woorden die in deze roman rondvliegen, maar dat zet ineens de stijl van de rest van het boek.

Inconceivable gaat over een getrouwd koppel, Sam en Lucy. Ze kunnen geen kinderen krijgen. Om in contact te komen met hun diepste gevoelens, houden ze alletwee een dagboek bij. Het hele boek is dus in dagboekstijl opgesteld. Het boek brengt enkele sexeverschillen op een humoristische wijze naar voren. De twee doen alles om toch maar een kind te krijgen (al moet de vrouw iets meer doorstaan als de man). Hierdoor ontstaan lachwekkende situaties zoals de nachtelijke vrijpartij op Primrose Hill (een park in Londen).

Het boek leest zeer goed en het Engelse woordgebruik is naar mijn mening niet verschrikkelijk moeilijk. Ik heb er alleszins geen woordenboek op moeten naslagen… . Het boek is trouwens verfilmd als “Maybe Baby“. Als je dus geen zin hebt om een Engelstalig boek te lezen, kan je nog altijd de film huren/kopen.

Een uittreksel (p. 218, Sam’s dagboek. Lucy en Sam rijden naar de privékliniek voor Lucy’s onderzoek. Sam denkt na over het autoverkeer.)

We got up at five-thirty. Lucy was not allowed to even have a cup of tea because of the operation. The drive was a nightmare, of course. Rush-hour starts at about three in the morning these days. I’ll definitely be voting Green next time. The frustrating thing is that transport is the only area where we all collectively agree to ignore the evidence of our eyes and believe instead in the myth. I’m worse than anyone. I mean, let’s face it, the propaganda that the car industry puts out would give Goebbels and Stalin a run for their money in terms of pure Utopian disinformation. They always advertise cars by showing some smug smoothie drivingat speed along a gorgeous empty road, with not another car in sight. When in the real world did anyone ever drive along an empty road? I don’t think that I’ve once been in that position in twenty years of driving. They always tell you what the make of the car is. I don’t give a toss what the car is. Why don’t they tell me where the road is? just once in my life I’d like to drive on a road like that.

I really was a near-surreal experience, sitting there in £15,000 worth of machinery, machinery that was supposed to liberate mankind, crawling along at a walking pace, hating every other car owner on earth. Thats what we were all doing. Every single persion for miles and miles and miles sitting in a steaming metal box hating every single other person. Every morning in every town in Britain virtually every adult gets into his or her tin box and starts hating. Then, having taken all day to calm down, we get back into our boxes and start hating all over again. Yet when asked the question ‘Why not get on a bus?’ I’m the first person to say, ‘No way, they’re horrible.’

Boekinfo Titel: Inconceivable Auteur: Ben Elton Taal: Engels Pagina’s: 367 ISBN: 0-552-14819-9