Ouch, bijna mijn duim kwijt

Sinds december heb ik besloten om me te scheren met een echt scheermes, een Merkur Futur. Dat is zo’n schraperke waar van die scherpe mesjes in passen. Voordien heb ik me altijd met een scheermachine geschoren. Eerst een Philips en dan Braun. Altijd tevreden over geweest, maar je hield toch altijd nog wat stoppels over. Vandaar het scheermes natuurlijk.

In zo’n scheermes zitten zitten niet van dit botte mesjes. Nee, daar zitten vlijmscherpe messen in. Zo van die messen die, als je niet oppast, een stuk huid meenemen.

Ondertussen had ik het allemaal heel goed onder de knie. De laatste tijd ging het zelfs perfect. Hoe meer je oefent, hoe beter je immers wordt.

Zo’n dubbelzijdig scheermes kan je wat bijstellen, dat doe je door aan de kop te draaien. Dan komen de messen onder een wat andere hoek te staan. Deze morgen was ik echter niet wakker genoeg. Ik had het kunnen denken, op een maandagmorgen. Mijn weekendbaard moest er af, dus ik wou hem wat beter instellen. Mijn handen natuurlijk al wat nat.

Ik draai, mijn hand schuift weg en snip! Bloed gutste uit mijn duim. Een snee van 2cm lang en toch wel serieus diep. Ik ben geen voorstander van plakkers, want die ondingen gaan er ofwel te snel af, ofwel krijg je ze er niet meer af. Nu had ik toch wel echt een plakker nodig om het geheel wat te stelpen. De witte zakdoek die ik op zak had, had al een dieprode kleur gekregen en ging niet veel meer helpen.

Dus een hele dag met zo’n plakker rond mijn duim gelopen. Ondertussen is het topje van mijn duim bijna afgestorven door het bloedverlies.

Allez, ‘t is misschien wat overdreven … maar ‘t deed toch verdomd pijn vanochtend.