Het kussengevecht (deel II)

Gisterenavond ben ik dus naar het kussengevecht geweest met enkele kameraden. We waren goed op tijd vertrokken. Toen we aankwamen om iets na zeven stond er al vrij veel volk op het Ladeuzeplein.

We bleven nog even staan praten met enkele bekenden. Tegen half acht kwam er ineens een grote massa volk. Op ongeveer 10 minuten stond het ganse Ladeuzeplein bomvol… en wij stonden er midden in. Het Hoverplein (aansluitend aan het Ladeuzeplein) stond halfvol.

In het begin viel het nog mee, we gingen ongeveer een meter per tien minuten vooruit, maar op het einde stonden we gewoon stil (achter bleek dat alle kussen op waren en dat niemand nog binnen mocht). Toen begon het toch ongemakkelijk te worden. We stonden zo dicht op elkaar dat niemand z’n armen nog omhoog of omlaag kreeg. Zo nu en dan begon er een duw en trekpartij, waarbij volgens mij veel gekneusde ribben geweest zijn.

Toen we een half uur niet meer vooruit gingen, zijn we maar vertrokken. De fun was er toen wel af: je stikt bijna onder het volk en je zag bijna niets. Toen we uit de massa vertrokken en het even hogerop zochten om een overzicht te krijgen, schrokken we toch wel van het aantal mensen dat er stond.

Deze morgen hoorde ik op de radio dat er 6 à 7000 personen waren. De organisators hadden maar 3 à 4000 deelnemers verwacht. Dat zegt al genoeg over de opkomst. ;-) Dat zorgde er ook voor dat er organisatorisch van alles in de war liep. Niemand wist eigenlijk wat er gebeurde (er werd niets omgeroepen of zo). Spijtig, want het wereldrecord had nog scherper kunnen staan als iedereen op het plein ook effectief had kunnen meedoen…

Qua weer viel het allemaal nog wel mee. We vreesden dat het erger zou zijn, gezien de donkere wolken die op Leuven afkwamen. Zo nu en dan vielen een paar druppels, maar het heeft nooit echt gestortregent (gelukkig maar).