We hadden de trailer al enkele maanden geleden gezien, en deze leek veel te beloven. Dat, en het feit dat we bijna iedere andere film al gezien hebben, maakte dat we gisteren naar “The Sorcerer’s Apprentice” gaan kijken zijn.

Het verhaal

Het is een Disney-film en als je je “Fantasia” met Micky Mouse nog herinnert, dan herken je er verschillende elementen uit de film, zoals de dansende bezems.

De verhaallijn is gebaseerd op een goed/slecht-tegenstelling zoals we deze al wel gewoon zijn uit Disney-films. De goeie tovenaar Balthazar (Nicolas Cage) leidt de jonge Dave op om de almachtige tovenares Morgana te verslagen. Hun pad wordt gekruist door enkele andere tovenaars die hen het leven zuur willen maken.

Daarnaast heb je ook nog Becky, een knappe 17-jarige meid die het hart van Dave veroverd. Zoals het de laatste tijd hoort in alle Amerikaanse films is Dave een nerd die eigenlijk geen kans maakt bij Becky, maar er toch in slaagt haar voor zich te winnen (het helpt als je kan toveren.

Wat me stoorde was de rare spanningsboog. Drie kwartier om een intro uit te werken, dan wat actie en het hoogtepunt lag 5 minuten voor het einde. We weten natuurlijk dat de goeden gaan winnen, maar daarvoor mogen ze wel wat meer werken. De slechterikken waren dit keer nogal gemakkelijk te verslagen. Harry Potter heeft het moeilijker met Voldemort.

De acteurs

Je moet niet naar deze film gaan kijken voor de uitmuntende acteerprestaties. Ze doen hun best en ze hebben een mooie film weten in te blikken, maar meer ook niet. Er worden hier zeker geen Oscars gewonnen.

Ik vind Nicolas Cage een goede acteur en hij doet het hier zeker niet slecht, al denk ik dat hij wel wat betere prestaties achter de rug heeft.

Mijn conclusie

Een leuke film om een zaterdagavond te vullen, maar dit wordt zeker geen kaskraker. Als je een fantastische film met tovenarij zoekt, dan denk ik dat je beter wacht op de nieuwe Harry Potter. Als je eens een avondje uit wilt, dan is dit echter geen slechte film. Anderhalf uur vertier.

Meer weten? IMDB!

Tegenwoordig wordt er veel geshared via Twitter, Facebook, Delicious. Eigenlijk heb ik er nog nooit bij stil gestaan dat er momenteel nog geen eenvoudige manier was om artikels op dit blog te delen. Je kunt het natuurlijk altijd manueel, maar ‘t is toch wat meer werk en het Net wordt tegenwoordig gedefinieerd door luie surfers, dus we gaan het niet te moeilijk maken.

Vanaf nu kan je dus gewoon op de knopjes klikken onderaan een artikel. Je kunt standaard delen via mail, Twitter en Facebook. Als je op het groene icoontje klikt, dan kan je delen met wat je maar wilt.

Als je een interessant artikel leest, hou je dan zeker niet in en deel het met je vrienden en kennissen!

Ik denk dat er veel mensen deze problem-solving methode gebruiken.

De laatste maanden kan ik me nogal bezig houden met audioboeken. Eenvoudiger dan lezen op de trein, want je hebt je handen vrij, dus je kan verder luisteren terwijl je van perron wisselt.

Spijtig genoeg zijn die dingen wel moeilijk om te onderhouden in iTunes. Gigantisch veel bestanden ‘Track 1′ en dergelijke. Met ChapterMark kan je ze allemaal laten converteren naar één groot bestand met hoofdstukmarkeringen, wat het een stuk gemakkelijker maakt.

With ChapterMark, you can take all of your CDs and MP3s and create a single m4b audiobook file. This file will play on the iPhone, iPod, and iTunes. It will remember where you left off and it will have chapter stops within the file for quick access to the parts you like. ChapterMark will even tag and import it to your iTunes library.

(bron: ChapterMark: Make Audiobooks on Your Mac)

Uit een onderzoek van Ars Technica bleek dat “private browsing” zoals vele browsers het noemen, toch niet zo private is.

The researchers found that the browsers’ protections were imperfect. Browsers did not properly isolate their private sessions from non-private ones, with the result that suitably crafted sites could trace visitors between private and non-private sessions. Sites could also leave persistent indications that they had been visited, allowing visits to be detected by local users.

(bron: Private browsing: it’s not so private)