Engage your readers and keep them on your site
through editorial best practices from Yahoo!

Net nu ik mijn iPod Touch zo gewoon geworden was, houdt hij het voor bekeken. Net buiten garantie natuurlijk, daar zijn die dingen op berekend.

Een raar verhaal eigenlijk. Tot begin vorige week werkte hij perfect. De batterij ging ongelofelijk lang mee. Zonder zeveren: ik kon best een week zonder opladen, als ik enkel muziek beluisterde. Met wat wifi-gebruik verminderde het wel, maar ik laadde hem maar eens in de 4 à 5 dagen op.

Afgelopen woensdag kon ik ineens niet meer op het draadloos netwerk geraken. Zelfs als ik naast de router ging staan, vond hij hem niet. Niet enkel ons netwerk trouwens, geen enkel anders netwerk dat hij daarvoor kende, werkte nog.

Wat erger was, de batterijduur was verminderd van enkele dagen naar enkele uren. Ik kon met een volle batterij (een nacht laden), amper enkele uurtjes luisteren. Hij kon nog net genoeg muziek leveren voor de treinrit heen en terug.

De combinatie van die factoren deed me vermoeden dat het een hardwarefout was. De antenne losgekomen of een lekkende batterij of iets dergelijks. Ik had in ieder geval geen zin meer om iedere dag de iPod te moeten laden. Elektriciteit kost ook geld…

Daarnet dus een iPod Nano gaan halen. Zo’n mooi sexy zwart blinkend ding.

Super zal het niet zijn, ik ben veel gewend van mijn iPod Touch. Ik ben 2,5 jaar verwend geweest met een prachtig touchscreen. Toch wou ik geen nieuwe Touch meer kopen. Het kost veel centen en ik wil binnenkort ook een iPad in handen krijgen.

Waarom niet gewoon op de iPad wachten?

1. Ik wil geen spullen van een eerste generatie. Laat een ander de bugs er maar uit halen.
2. Een iPad om enkel muziek te beluisteren lijkt me niet erg handig.

Zelfverantwoording heet dat dan. ;-)

En nu maar hopen dat de iPad snel een opvolger krijgt en een deftige prijs aangemeten wordt.

Sinds december heb ik besloten om me te scheren met een echt scheermes, een Merkur Futur. Dat is zo’n schraperke waar van die scherpe mesjes in passen. Voordien heb ik me altijd met een scheermachine geschoren. Eerst een Philips en dan Braun. Altijd tevreden over geweest, maar je hield toch altijd nog wat stoppels over. Vandaar het scheermes natuurlijk.

In zo’n scheermes zitten zitten niet van dit botte mesjes. Nee, daar zitten vlijmscherpe messen in. Zo van die messen die, als je niet oppast, een stuk huid meenemen.

Ondertussen had ik het allemaal heel goed onder de knie. De laatste tijd ging het zelfs perfect. Hoe meer je oefent, hoe beter je immers wordt.

Zo’n dubbelzijdig scheermes kan je wat bijstellen, dat doe je door aan de kop te draaien. Dan komen de messen onder een wat andere hoek te staan. Deze morgen was ik echter niet wakker genoeg. Ik had het kunnen denken, op een maandagmorgen. Mijn weekendbaard moest er af, dus ik wou hem wat beter instellen. Mijn handen natuurlijk al wat nat.

Ik draai, mijn hand schuift weg en snip! Bloed gutste uit mijn duim. Een snee van 2cm lang en toch wel serieus diep. Ik ben geen voorstander van plakkers, want die ondingen gaan er ofwel te snel af, ofwel krijg je ze er niet meer af. Nu had ik toch wel echt een plakker nodig om het geheel wat te stelpen. De witte zakdoek die ik op zak had, had al een dieprode kleur gekregen en ging niet veel meer helpen.

Dus een hele dag met zo’n plakker rond mijn duim gelopen. Ondertussen is het topje van mijn duim bijna afgestorven door het bloedverlies.

Allez, ‘t is misschien wat overdreven … maar ‘t deed toch verdomd pijn vanochtend.

This site is dedicated to informing people about words that are not verbs, even though people misuse them that way. You have to pick one of the non-verbs about which this site knows:

We love cool gadgets as much as anybody else. We just want to be thoughtful about the stuff we've bought. Even the most cutting-edge, tech-savvy geeks in the world are choosing to hang on to their phones or their iPods that still work just fine.

Plex bridges the gap between your Mac and your home theater, doing so with a visually appealing user interface that provides instant access to your media.

An alternative driver for internal Apple® IR Receivers.

Ieder jaar is er wel een voetbalkampioenschap. Dit jaar is het WK. 40 dagen quasi onafgebroken voetbal. Ongelofelijk voor de voetbalfans onder ons. Maar wat als je niet van voetbal houdt?

Ik steek het niet onder stoelen of banken: ik vind voetbal geen fijne sport. Ik haat het eigenlijk. Het is een sport die iedere jonge Belg door zijn strot geduwd krijgt door de voetballiefhebbende medemens. Immers, hoeveel voetbalploegen zijn er in België? In ieder boerendorp heb je tegenwoordig een voetbalveld liggen.

En geef toe, voetbal is saai: voetballers laten zich vallen als ze een tikje krijgen — een Schwalbe heet dat in het vakjargon — en het duurt me allemaal veel te lang. Ook de fans moeten het toegeven: soms heb je na de 90 minuten geen actie gezien.

Geef mij dan maar echte sporten: karate, judo, boksen, worstelen, rugby en andere contactsporten. Bij zo’n sport faken de sporters minder dan bij voetbal en je krijgt altijd actie te zien. Bij voetbal staan ze 80 van de 90 minuten stil!

En wat met die verdomde toeters?! Die vuvudinges zorgen er voor dat ik de tv zelfs niet meer gewoon kan negeren als er naar voetbal gekeken wordt. Je wordt halfdoof van die ondingen. En blijkbaar hebben onze commentatoren er niet aan gedacht om in een geluidsdicht bakje te gaan zitten. De enige optie is het geluid uitzetten, maar daar zijn ze hier zo geen fan van (ik anders wel).

Nu nog de mensen op mijn werk van mijn gelijk overtuigen, want het zijn daar allemaal verstokte voetballiefhebbers. Misschien begin ik wel eens een politieke partij: de Niet-Voetbal-Actiegroep of zo. ;-)

De thesisverdediging is achter de rug en het is zeer goed gegaan. De laatste rechte lijn naar nog één examen. We zijn er bijna door, de laatste loodjes…