Het zengevoel van Linux
by Ben
Deze post las ik vandaag op bcol. Hij sprak me zo aan dat ik hem hier integraal post. Als je de reacties wilt lezen (die ook hilarisch zijn), abonneer je dan op de nieuwsgroep be.comp.os.linux met je favoriete nieuwslezer.
Herkennen jullie deze situatie? Het zal met de komende feestdagen wel eens meer voorkomen.
Collega’s, familie of vrienden, allemaal Windozers. Ze hebben allemaal een computer die vol staat met kazaa, emule etc. Gekopieerde, gedownloade en gekraakte software te over, die ze natuurlijk eerst moeten scannen met een (uiteraard gekraakte) virusscanner. Je hoort ze onder elkaar tips uitwisselen van wat nu weer de beste warez en crackz sitez zijn, hoe je de p0rn-popups kan vermijden, of welke cd-burning software de beste is, en met welk van cdwriter je deze of gene kopieerbeveiliging kan kraken.
En dan komt het. Ze vragen aan jou welke virusscanner jij gebruikt. Je moet dan eens mild glimlachen, en je zegt “geen”. Je denkt dan héél even met nostalgie aan de tijd dat je nog met Windows of dos werkte (1), dat je quasi dagelijks een virusupdate moest doen, en om de 6 maand een complete herinstallatie. Heerlijk, dat gevoel van rust dat dan op je neerdaalt! Dat is wat ik noem het “zen”-gevoel van Linux.
(1) De mensen die nooit met dos of windows gewerkt hebben, kennen het gevoel van de “overgang” niet, en zullen misschien maar zéér moeilijk het “zen”-gevoel kunnen waarderen. Maar daar staat tegenover dat ze langer leven wegens nooit geen stress gekend te hebben.
Ik ken het gevoel. Al komt dat bij mij door een ander, gelijkaardig alternatief besturingssysteem waar geen virussen voor bestaan. Helaas gaat dat gevoel ook steeds hand-in-hand met een grote frustratie omdat sommige van mijn vrienden/kenissen/leefwereld hun Windoze maar niet willen buitenkieperen om een Linux/Mac-bak aan te schaffen.
Een mac is ook een prachtig ding ;-)
De combinatie van (een beetje) onwil en (veel) onwetenheid zorgt voor grote computerproblemen. Ik probeer ze zelfs niet meer te overtuigen, dan ben je op voorhand verloren. Als ze weer eens over hun zoveelste virus beginnen (het lijkt wel hip tegenwoordig om te zeggen dat je 30 virussen op je pc hebt!), dan zwijg ik.
Enkel als ze meer informatie vragen, als ze écht geïnteresseerd zijn, help ik ze verder…