Het zengevoel van Linux

by Ben

Deze post las ik vandaag op bcol. Hij sprak me zo aan dat ik hem hier integraal post. Als je de reacties wilt lezen (die ook hilarisch zijn), abonneer je dan op de nieuwsgroep be.comp.os.linux met je favoriete nieuwslezer.

Herkennen jullie deze situatie? Het zal met de komende feestdagen wel eens meer voorkomen.
Collega’s, familie of vrienden, allemaal Windozers. Ze hebben allemaal een computer die vol staat met kazaa, emule etc. Gekopieerde, gedownloade en gekraakte software te over, die ze natuurlijk eerst moeten scannen met een (uiteraard gekraakte) virusscanner. Je hoort ze onder elkaar tips uitwisselen van wat nu weer de beste warez en crackz sitez zijn, hoe je de p0rn-popups kan vermijden, of welke cd-burning software de beste is, en met welk van cdwriter je deze of gene kopieerbeveiliging kan kraken.
En dan komt het. Ze vragen aan jou welke virusscanner jij gebruikt. Je moet dan eens mild glimlachen, en je zegt “geen”. Je denkt dan héél even met nostalgie aan de tijd dat je nog met Windows of dos werkte (1), dat je quasi dagelijks een virusupdate moest doen, en om de 6 maand een complete herinstallatie. Heerlijk, dat gevoel van rust dat dan op je neerdaalt! Dat is wat ik noem het “zen”-gevoel van Linux.

(1) De mensen die nooit met dos of windows gewerkt hebben, kennen het gevoel van de “overgang” niet, en zullen misschien maar zéér moeilijk het “zen”-gevoel kunnen waarderen. Maar daar staat tegenover dat ze langer leven wegens nooit geen stress gekend te hebben.