Aan de mevrouw in de fitness

Niet iedereen staat goed met lycra. Zo’n spannend broekje ziet er misschien wel goed uit bij jonge springerige meiden, maar éénmaal je vervaldatum overschreden is, hou je het beter bij een joggingbroek of iets dergelijks. En als u een witte t-shirt aandoet om te gaan zweten in een fitness, zorg dan tenminste voor een bh.

Ter info voor de lezers:
De dame in kwestie is een oudere dame. Ik schat ze tussen de 60 en de 65, misschien zelfs wat ouder. Dat is allemaal geen probleem, maar dan moet je niet gewaagd doen met kleren in de fitness. Een lycra broek waar je alle appelsienhuid (of wat is de fancy naam ook weer?) door kan zien en die net iets té passend gekozen is. Of misschien lag die al lang in de kast en is ze er uit gegroeid.

Daarnaast een wit t-shirt en zonder bh. Ik durf het bijna niet zeggen, maar op een bepaald moment kreeg ze het ofwel koud, ofwel geraakte ze opgewonden. Leuk voor haar natuurlijk, maar in een wit bezweet t-shirt moest de ganse zaal ook meegenieten. Op een bepaald moment moet ze het zelf ook wel doorgehad hebben, want ze kruiste haar armen op een nogal strategische manier. Ik heb een half uur naar haar moeten kijken (omdat de toestellen bijna recht tegenover elkaar stonden). ‘t Is te zeggen, ik heb moeite gedaan om nog dingen in de omgeving te vinden om naar te kijken, zodat ik niet naar haar hoefde te kijken.

Als het nu nog een knappe jongedame zou zijn, is zo’n attractie natuurlijk heel leuk om je gedachten mee te verzetten terwijl je al een uur in de fitness aan het trainen bent. In dit geval zorgde het vooral voor gênant momenten telkens onze ogen kruisten…

Langs de andere kant, er zijn ergere trauma’s die je kan oplopen. Gisteren heeft een trein in het station van Schulen iemand overreden. Mijn jongste broer zat op de trein. Naar het schijnt lagen de ledematen over enkele tientallen meters verspreid. Hij beschreef het beeld dat hij had gezien helemaal tijdens het avondeten. Smakelijk!