Branders.name

Samenwonend

Vanaf vandaag wonen Tamara en ik officieel samen. Wat me vooral opviel was hoe snel het beklonken was. Allebei een documentje tekenen en het is gebeurd. :-)

Computers can figure out all kinds of problems, except the things in the world that just don’t add up. James Magary

Google Autosuggest

Persoonlijk vind ik de autosuggest van Google belachelijk. Ik weet meestal perfect naar wat ik zoek en hoe ik mijn zoektermen in Google vorm moet geven. Ik heb de indruk dat Google enkel trager geworden is door de autosuggestfunctie. Nu moet ik soms even wachten met typen omdat Google zich even verslikt.

Nu was ik daarnet wat aan het spelen met zoektermen. Die autosuggest kan nog wel grappig zijn. Kijk eens wat het geeft als je als je ‘how to’ in typt:

De Engelstalige versie is grappig, de Nederlandstalige versie is zielig. Als je weet dat de autosuggest gebaseerd is op het aantal keer dat er op een bepaalde zin gezocht wordt, vrees ik voor een stijging van het aantal zelfmoorden in de komende maanden:

Dit bewijst waarom de autosuggest nutteloos is…

PS: ja, ik weet dat ‘autosuggest’ geen woord is. Langs de andere kant: googlen is ook geen woord…

The Green Hornet

Als je van plan bent om naar The Green Hornet te gaan kijken: don’t. Niet dat het zo’n ongelofelijk slechte film is, maar het is duidelijk een dunne versie van het verhaal van Batman. En als je dan The Dark Knight gezien hebt, dan stelt deze film niet echt iets voor. Ik had eerlijk gezegd gehoopt dat hij meer humor zou bevatten, de trailer deed dat vermoeden. De pogingen tot humor zijn, hoewel zeer alomtegenwoordig in de film, helemaal niet geslaagd. Behalve één of twee keer dan misschien, maar zelfs dan.

Leuk om eens gezien te hebben, maar voor mij hoeft het dus geen tweede keer.

PS: ik heb al enige tijd een verzamelpagina gemaakt voor films die ik gezien heb en boeken die ik gelezen heb. Kwestie van ook eens lijstjes beginnen bij te houden. Misschien het lezen wel eens waard. Ik probeer ze alleszins wel up-to-date te houden.

De druipsleper van Frank

Frank Deboosere heeft gisteren een nieuw woord gelanceerd in het Vlaamse landschap: de druipsleper. Het klinkt als één of andere ziekte, maar dat is het niet. Een druipsleper is een regenfront dat erg traag over het land trekt. Ik heb Frank het woord nu al enkele keren horen vernoemen op de tv en de radio. Zou hij het zo ver krijgen dat Vandale het nieuwe woord oppikt?

Momenteel hangt er dus een druipsleper boven België (zie afbeelding). Veel mensen zullen het geweten hebben, want als ik het nieuws zo hoor, is er in bijna alle lager gelegen gebieden overlast. Zelf zitten we hier gelukkig hoog en nog betrekkelijk droog. Al kunnen we zelf niet ver weg, want veel van de lager geleden delen van de straat zijn afgezet.

Sterkte aan iedereen die dit weekend zijn kelders en garages zal mogen opkuisen.

De druipsleper

Review: de Amazon Kindle 3

Een ebook reader is een prachtig ding. In plaats van één boek heb je immers altijd een hele bibliotheek mee. Sinds de opkomst van de ereaders zat ik te wachten op een betaalbaar model. De eerste toestellen zaten immers rond de 500 EUR.

In juli werd bekend dat de Amazon Kindle 3 in september ging uitkomen. En om de concurrentie met andere ereaders aan te gaan, zette Amazon de prijs voor de Kindle op 139 USD. Een uitgelezen kans dus om zo’n toestel eens te pakken te krijgen.

Op 2 september bestelde ik mijn Kindle. Ik had hem beter op voorhand gereserveerd, want hij stond onmiddellijk in back-order. Uiteindelijk heb ik 2 weken moeten wachten, wat eigenlijk best nog wel meevalt.

Na twee maanden Kindle-gebruik vond ik het eens tijd voor een review.

Kindle 3

Uitpakken

Het mag gezegd worden: Amazon kent iets van verpakken. De verpakking van Amazon is hassle free. Het komt er op neer dat de Kindle toekomt in een doos van gerecycleerd karton. De zijkant van de doos is eigenlijk een strip. Je trekt aan het lipje, de strip komt er af en je kan de doos open maken. Geen blisterverpakking of iets dergelijks dus. In de doos zit voldoende piepschuim om het toestel veilig bij je te brengen.

Veel afval hou je er dus niet aan over. En je hoeft je zeker niet te ergeren bij het uitpakken.

Hardware

Look & feel

Het toestel is iets kleiner dan de Kindle 2. Om het kleiner te maken, hebben ze enkele toegevingen moeten doen. Eén van de toegevingen is dat ze de numerieke rij op het toetsenbord weggelaten hebben. Je kunt wel cijfers typen door de ALT ingedrukt te houden en dan op de letter die overeenstemt met het cijfer dat je moet hebben. Bijvoorbeeld: ALT+y geeft 6. Het lijkt niet erg praktisch, maar het is een kleine aanpassing.

De Kindle voelt goed aan. Het plastic dat gebruikt wordt, is stevig. De achterkant is van een zachter soort plastic, waardoor de Kindle erg goed in de hand ligt.

Bladeren door een boek doe je met de grote knoppen aan de zijkant. Zowel links als rechts van het toestel heb je een vooruit- en achteruit knop. Voor mij staan deze op de perfecte hoogte om de muis van mijn duim er op te laten rusten. Zeker als je plaats beperkt is (in mijn geval in de bus), kan je dan door een kleine beweging van je duim van pagina veranderen.

E-ink

Ik had nog nooit eerder e-ink gezien, behalve dan in enkele YouTube filmpjes. Geloof me, als je het in het echt ziet, is het nog indrukwekkender.

Tekst die in e-ink getoond wordt is net zo scherp als gewoon gedrukte tekst. Je kunt het helemaal niet vergelijk met tekst die je op een computerscherm leest. Ook de kijkhoek is net hetzelfde als die van gedrukt papier. Je kunt dus onder eender welke hoek lezen.

Akkoord, er is geen achtergrondverlichting, maar bij een gewoon boek heb je ook geen achtergrondverlichting. Op de plaatsen waar ik lees (bus, trein, bed) is er meestal voldoende verlichting aanwezig. Het contrast tussen de achtergrond en de tekst is voldoende groot om zelfs bij weinig licht te lezen.

Over de snelheid van verversen van een e-ink scherm is al veel geschreven. Het zou traag gaan, waardoor het stoort. Geloof me, het gaat sneller dan wanneer ik een pagina in een echt boek omdraai. Mij heeft het nog helemaal niet gestoord, behalve dan wanneer ik aan het surfen ben (maar later meer daarover).

Ook heb ik gezien dat er soms wat ghosting op het scherm is. Het scherm is dan niet volledig gewist, waardoor er nog enkele zaken van de vorige pagina te zien zijn. Stel je er niet te veel van voor. Je moet al onder goede verlichting zitten en er op letten om het te zien. Na een paginaverversing lost het zichzelf ook op, dus het is zeker geen probleem voor mij.

Batterij

De batterijduur is enorm. Gezien e-ink enkel energie verbruikt bij het verversen van een pagina, kan je lang werken zonder een stopcontact op te zoeken. Wat is lang? Volgens Amazon is dat twee weken (Wifi uitgeschakeld).

Mijn ervaring is dat ik hem nog nooit echt volledig heb moeten opladen. Telkens ik mijn boeken synchroniseer heeft hij voldoende bijgetankt om opnieuw lange tijd toe te komen. Ik denk dat ik zeker de twee weken zou halen. Vergelijk dat maar eens met een iPad. ;-)

Software

Interface

De interface is sober. Niet moeilijk, gezien er geen kleurweergave is. Het menu is overzichtelijk en blijft goed uit je weg.

Boeken kan je indelen in Collections. Je zou denken dat het categorieën zijn, maar ik denk dat het eerder tags zijn. Een boek kan immers in meerdere collections zitten. Dit maakt het handig om bepaalde kenmerken aan boeken te geven. Mijn collections zijn: Currently reading, Nederlands, Engels, Horror, Thriller, Science Fiction, Humor. De currently reading zorgt ervoor dat ik snel aan de boeken kan waaraan ik begonnen ben.

EPUB vs MOBI

Amazon heeft de keuze gemaakt om geen EPUB te ondersteunen. Een spijtige zaak vind ik zelf. Ik denk dat EPUB immers de standaard zal worden voor eboeken. De Kindle ondersteunt wel enkele ander formaten, waaronder AZW (een Amazon-eigen formaat) en MOBI-pocket.

Als je al je boeken aankoopt via de Amazon Store is er geen probleem. Als je echter ook boeken wilt aankopen via bijvoorbeeld via Bol.com, dan zal je wat meer moeite moeten doen om ze op je Kindle te lezen.

Gelukkig zijn er nog mensen die met zo’n probleem kampen. Eén van die mensen heeft een toepassing ontworpen om eboeken mee te beheren en op je ereader te zetten: Calibre. Een leuke functie is dat de toepassing boeken converteert naar een ander formaat wanneer dat nodig is. Wanneer ik dus een EPUB op het toestel wil zetten, dan converteert Calibre deze eerst en kopieert deze dan pas naar mijn Kindle. Zeker een aanrader dus.

PDF’s lezen

Naast de gewone eboeken kan je ook PDF’s weergeven op je Kindle. Ik heb al verschillende PDF’s geprobeerd, zowel eenvoudige als complexe indelingen. Tot nu toe heb ik nog geen enkele PDF gevonden die niet werkt op de Kindle. Eén PDF was 64 MB groot en toch werd hij betrekkelijk snel geladen en weergegeven.

Wat wel een minput is, is het bladeren door een PDF. Doordat de lay-out vastligt, kan je niet altijd gebruik maken van de grote bladerknoppen. Als je immers moet inzoomen om tekst te kunnen lezen, moet je daarna gebruik maken van de D-pad om naar een andere locatie te verspringen. Behalve als je onderaan bent, want dan is het weer een nieuwe pagina en dien je dus de paginaknop te gebruiken.

PDF’s lezen lukt dus perfect, als je maar geduldig bent. Een eenvoudige PDF met grote tekst levert geen problemen op, maar een artikel in 3 kolommen is andere koek.

Surfen

Je kunt surfen met de Kindle. Het voelt wel wat prehistorisch aan. Pagina’s laden betrekkelijk snel, maar navigeren en inzoomen doe je met de D-pad, wat een gestuntel is.

De Kindle is perfect bruikbaar om bijvoorbeeld te surfen naar de mobiele website van een krant en het laatste nieuws te lezen. Hij is helemaal niet geschikt om te surfen naar een website met Flash of een erg complexe website.

Conclusie

Als je op zoekt bent naar een alleskunner, dan ben je aan het verkeerde adres. Als je echter een ereader zoekt, dan is de Kindle een prachtig toestel dat perfect doet wat het moet doen: tekst weergeven. Als je graag boeken leest en je boekenkast raakt vol, dan is het misschien wel de moeite om over de aanschaf van een Kindle na te denken.

Van Simyo terug naar Proximus

Ik ben enkele jaren een tevreden klant geweest van Simyo (dat eigenlijk BASE is). Toen onze afdeling vorig jaar van locatie veranderde, ging het mis. We verhuisden van de bovenste verdieping naar het midden van een gebouw in dezelfde straat. Sindsdien had ik binnen geen ontvangst meer. Sinds februari gaf mijn gsm op het werk enkel nog de boodschap ‘Emergency calls only’.

Op zich vond ik dat niet eens het ergste. Het grootste probleem is dat mijn gsm hierdoor nog harder naar een beschikbare gsm-mast begon te zoeken, waardoor mijn batterij iedere avond plat was.

Na wat onderzoek blijkt dat Simyo/BASE uitzendt op de 1800 Mhz bandbreedte. Proximus zit op 900 Mhz. Alle collega’s die een andere provider hebben (Proximus, Mobistar) hebben geen ontvangstproblemen. Blijkbaar geraken ze bij die hogere bandbreedte niet door de muren of iets dergelijks.

Ergens vind ik het wel spijtig, want Simyo was wel erg goedkoop, maar als ik niet bereikbaar ben met mijn gsm, heeft hij weinig nut. Sinds deze week ben ik dus opnieuw overgestapt naar Proximus. Geen abonnement, gewoon een Pay&Go Flex. Voor de paar euro die ik jaarlijks opbel, moet dat zeker volstaan.

Het verbaasde me wel hoe ver de providers gekomen zijn. Mijn laatste ervaringen met Proximus dateren van enkele jaren geleden. Toen had je de grootste moeite om je voicemail uit te schakelen. Tegenwoordig heb je e-services waar je gewoon een ander vakje moet aanvinken, bevestigen en dan is je voicemail uitgeschakeld. Bij Simyo had ik wel wat meer mogelijkheden, zoals het uitschakelen van speciale nummers en roaming, maar hey, als je geen ontvangst hebt, is het natuurlijk ook geen oplossing.

Apple Magic Trackpad

De Magic Trackpad

Sinds begin vorige week prijkt een Magic Trackpad op mijn bureau. Mijn Logitech Trackman begon een vrij merkwaardig defect te vertonen: soms reageerde hij niet meer als ik klikte. Op zich geen ramp, maar na een tijd stoor je je er wel aan.

Daarnaast kreeg ik een maand geleden een pijn in mijn rechterduim. Ik vrees dat ik goed op weg was om een RSI-duim te krijgen. Ik kan je verzekeren, het gevoel is niet zo leuk als je duim ineen ongecontroleerd begint te trillen. En als die duim dan ook nog eens op een trackball ligt, dan snap je wel dat dat nog frustrerender is. Vandaar: geen trackball meer dit keer. Ik ben nog altijd voorstander van een trackball, maar eigenlijk moet je gewoon zo veel als mogelijk afwisselen, zodat je alle spieren in je hand gebruikt.

Ik was eigenlijk al vergeten dat Apple de Magic Trackpad uitgebracht had, toen iemand me er ineens aan herinnerde dat dat ook een optie kon zijn. Ik dus direct de Easy-M in Leuven binnen om er eentje te kopen.

Hardware

It’s a beauty. Echt. Als Apple goed is in één ding, dan is het wel design. De trackpad is een glazen tablet, ongeveer 2 iPhones groot. Het is eigenlijk gigantisch als je het zo ziet liggen.

Er zitten 2 AA-batterijtjes in de cilindervormige container achteraan (die ook weer mooi afgewerkt is). Er werden batterijen meegeleverd, ik ben benieuwd hoe lang de batterijen mee zullen gaan, gezien het nogal intensief gebruikt wordt.

De connectie met de Mac verloopt via Bluetooth. Het opzetten gaf wel een probleem. Je hebt immers een software-update nodig om de muis te laten werken. Pikant detail is wel dat je de update pas krijgt als je Mac ‘weet’ dat je een Magic Trackpad aangesloten hebt. Concreet moet je dus eerst je Magic Trackpad pairen en instellen als gewone Bluetooth-muis, de update binnenhalen en dan opnieuw pairen. Het had dus best iets minder omslachtig gemogen…

Werking

Magic Trackpad instellingen

De software-update geeft je een apart instellingenpaneel waarmee je betrekkelijk veel kunt finetunen. Je kunt er scrollsnelheid mee instellen en welke actie je wilt toewijzen aan bijvoorbeeld een ‘four-finger-swipe’.

Zoals al gezegd is de werkoppervlakte gigantisch. Dit zorgt ervoor dat je je vingers vrij ongestoord kunt bewegen. Het gebeurt erg weinig dat ik ineens over de rand ga. Doordat het oppervlak in glas is, is het gemakkelijk proper te houden, wat toch wel een verschil is met een trackball.

Ik heb er al verschillende spelletjes BZFlag mee gespeeld en dat gaat perfect. De trackpad reageert snel en is erg accuraat. Je kunt hem dus zeker gebruiken in plaats van een muis of trackball.

Conclusie

Een mooi stukje hardware dat perfect werkt. Enkel de installatieprocedure moet nog eens herbekeken worden. Zeker een aanrader als je eens met iets anders als een gewone muis wilt werken.

Review: The Sorcerer’s Apprentice

We hadden de trailer al enkele maanden geleden gezien, en deze leek veel te beloven. Dat, en het feit dat we bijna iedere andere film al gezien hebben, maakte dat we gisteren naar “The Sorcerer’s Apprentice” gaan kijken zijn.

Het verhaal

Het is een Disney-film en als je je “Fantasia” met Micky Mouse nog herinnert, dan herken je er verschillende elementen uit de film, zoals de dansende bezems.

De verhaallijn is gebaseerd op een goed/slecht-tegenstelling zoals we deze al wel gewoon zijn uit Disney-films. De goeie tovenaar Balthazar (Nicolas Cage) leidt de jonge Dave op om de almachtige tovenares Morgana te verslagen. Hun pad wordt gekruist door enkele andere tovenaars die hen het leven zuur willen maken.

Daarnaast heb je ook nog Becky, een knappe 17-jarige meid die het hart van Dave veroverd. Zoals het de laatste tijd hoort in alle Amerikaanse films is Dave een nerd die eigenlijk geen kans maakt bij Becky, maar er toch in slaagt haar voor zich te winnen (het helpt als je kan toveren.

Wat me stoorde was de rare spanningsboog. Drie kwartier om een intro uit te werken, dan wat actie en het hoogtepunt lag 5 minuten voor het einde. We weten natuurlijk dat de goeden gaan winnen, maar daarvoor mogen ze wel wat meer werken. De slechterikken waren dit keer nogal gemakkelijk te verslagen. Harry Potter heeft het moeilijker met Voldemort.

De acteurs

Je moet niet naar deze film gaan kijken voor de uitmuntende acteerprestaties. Ze doen hun best en ze hebben een mooie film weten in te blikken, maar meer ook niet. Er worden hier zeker geen Oscars gewonnen.

Ik vind Nicolas Cage een goede acteur en hij doet het hier zeker niet slecht, al denk ik dat hij wel wat betere prestaties achter de rug heeft.

Mijn conclusie

Een leuke film om een zaterdagavond te vullen, maar dit wordt zeker geen kaskraker. Als je een fantastische film met tovenarij zoekt, dan denk ik dat je beter wacht op de nieuwe Harry Potter. Als je eens een avondje uit wilt, dan is dit echter geen slechte film. Anderhalf uur vertier.

Meer weten? IMDB!

Social sharing toevoeging

ShareThis.png Tegenwoordig wordt er veel geshared via Twitter, Facebook, Delicious. Eigenlijk heb ik er nog nooit bij stil gestaan dat er momenteel nog geen eenvoudige manier was om artikels op dit blog te delen. Je kunt het natuurlijk altijd manueel, maar ‘t is toch wat meer werk en het Net wordt tegenwoordig gedefinieerd door luie surfers, dus we gaan het niet te moeilijk maken.

Vanaf nu kan je dus gewoon op de knopjes klikken onderaan een artikel. Je kunt standaard delen via mail, Twitter en Facebook. Als je op het groene icoontje klikt, dan kan je delen met wat je maar wilt.

Als je een interessant artikel leest, hou je dan zeker niet in en deel het met je vrienden en kennissen!

Zo lossen we onze problemen op

Ik denk dat er veel mensen deze problem-solving methode gebruiken.

standard method to solve problems2.PNG

ChapterMark: deftige audiobooks samenstellen

De laatste maanden kan ik me nogal bezig houden met audioboeken. Eenvoudiger dan lezen op de trein, want je hebt je handen vrij, dus je kan verder luisteren terwijl je van perron wisselt.

Spijtig genoeg zijn die dingen wel moeilijk om te onderhouden in iTunes. Gigantisch veel bestanden ‘Track 1′ en dergelijke. Met ChapterMark kan je ze allemaal laten converteren naar één groot bestand met hoofdstukmarkeringen, wat het een stuk gemakkelijker maakt.

With ChapterMark, you can take all of your CDs and MP3s and create a single m4b audiobook file. This file will play on the iPhone, iPod, and iTunes. It will remember where you left off and it will have chapter stops within the file for quick access to the parts you like. ChapterMark will even tag and import it to your iTunes library.

(bron: ChapterMark: Make Audiobooks on Your Mac)

Private browsing: it’s not so private

Uit een onderzoek van Ars Technica bleek dat “private browsing” zoals vele browsers het noemen, toch niet zo private is.

The researchers found that the browsers’ protections were imperfect. Browsers did not properly isolate their private sessions from non-private ones, with the result that suitably crafted sites could trace visitors between private and non-private sessions. Sites could also leave persistent indications that they had been visited, allowing visits to be detected by local users.

(bron: Private browsing: it’s not so private)

Grootste koksmessen en keukenmessen webwinkel

Misschien nog nuttig voor mijn cursus later op het jaar.

nanoc: a Ruby site compiler that generates static HTML » home

nanoc is a tool that runs on your local computer and compiles documents written in formats such as Markdown, Textile, Haml… into a static web site consisting of simple HTML files, ready for uploading to any web server.

stereomood – emotional internet radio – music for my mood and activities

a free emotional internet radio that suggests to me the music that best suits my mood and my daily activities. it's much more than an online radio, it's a tool to create playlists for every occasion, a tool to share my emotions through the music

Geboterd aan twee zijden

And, for obvious reasons, the glass back raises concerns about the iPhone 4’s droppability. With previous iPhones, it was like dropping a piece of buttered toast — there was a lucky and unlucky side on which it could land. With the iPhone 4, it’s like dropping a piece of toast that’s been buttered on both sides.

(bron: Daring Fireball: 4)

Yahoo! Style Guide

Engage your readers and keep them on your site
through editorial best practices from Yahoo!

iPod dood, leve de iPod

Net nu ik mijn iPod Touch zo gewoon geworden was, houdt hij het voor bekeken. Net buiten garantie natuurlijk, daar zijn die dingen op berekend.

Een raar verhaal eigenlijk. Tot begin vorige week werkte hij perfect. De batterij ging ongelofelijk lang mee. Zonder zeveren: ik kon best een week zonder opladen, als ik enkel muziek beluisterde. Met wat wifi-gebruik verminderde het wel, maar ik laadde hem maar eens in de 4 à 5 dagen op.

Afgelopen woensdag kon ik ineens niet meer op het draadloos netwerk geraken. Zelfs als ik naast de router ging staan, vond hij hem niet. Niet enkel ons netwerk trouwens, geen enkel anders netwerk dat hij daarvoor kende, werkte nog.

Wat erger was, de batterijduur was verminderd van enkele dagen naar enkele uren. Ik kon met een volle batterij (een nacht laden), amper enkele uurtjes luisteren. Hij kon nog net genoeg muziek leveren voor de treinrit heen en terug.

De combinatie van die factoren deed me vermoeden dat het een hardwarefout was. De antenne losgekomen of een lekkende batterij of iets dergelijks. Ik had in ieder geval geen zin meer om iedere dag de iPod te moeten laden. Elektriciteit kost ook geld…

Daarnet dus een iPod Nano gaan halen. Zo’n mooi sexy zwart blinkend ding.

iPod Nano 5g

Super zal het niet zijn, ik ben veel gewend van mijn iPod Touch. Ik ben 2,5 jaar verwend geweest met een prachtig touchscreen. Toch wou ik geen nieuwe Touch meer kopen. Het kost veel centen en ik wil binnenkort ook een iPad in handen krijgen.

Waarom niet gewoon op de iPad wachten?

  1. Ik wil geen spullen van een eerste generatie. Laat een ander de bugs er maar uit halen.
  2. Een iPad om enkel muziek te beluisteren lijkt me niet erg handig.

Zelfverantwoording heet dat dan. ;-)

En nu maar hopen dat de iPad snel een opvolger krijgt en een deftige prijs aangemeten wordt.

Ouch, bijna mijn duim kwijt

Sinds december heb ik besloten om me te scheren met een echt scheermes, een Merkur Futur. Dat is zo’n schraperke waar van die scherpe mesjes in passen. Voordien heb ik me altijd met een scheermachine geschoren. Eerst een Philips en dan Braun. Altijd tevreden over geweest, maar je hield toch altijd nog wat stoppels over. Vandaar het scheermes natuurlijk.

Mercur.jpg

In zo’n scheermes zitten zitten niet van dit botte mesjes. Nee, daar zitten vlijmscherpe messen in. Zo van die messen die, als je niet oppast, een stuk huid meenemen.

Scheermesjes

Ondertussen had ik het allemaal heel goed onder de knie. De laatste tijd ging het zelfs perfect. Hoe meer je oefent, hoe beter je immers wordt.

Zo’n dubbelzijdig scheermes kan je wat bijstellen, dat doe je door aan de kop te draaien. Dan komen de messen onder een wat andere hoek te staan. Deze morgen was ik echter niet wakker genoeg. Ik had het kunnen denken, op een maandagmorgen. Mijn weekendbaard moest er af, dus ik wou hem wat beter instellen. Mijn handen natuurlijk al wat nat.

Ik draai, mijn hand schuift weg en snip! Bloed gutste uit mijn duim. Een snee van 2cm lang en toch wel serieus diep. Ik ben geen voorstander van plakkers, want die ondingen gaan er ofwel te snel af, ofwel krijg je ze er niet meer af. Nu had ik toch wel echt een plakker nodig om het geheel wat te stelpen. De witte zakdoek die ik op zak had, had al een dieprode kleur gekregen en ging niet veel meer helpen.

Dus een hele dag met zo’n plakker rond mijn duim gelopen. Ondertussen is het topje van mijn duim bijna afgestorven door het bloedverlies.

Allez, ‘t is misschien wat overdreven … maar ‘t deed toch verdomd pijn vanochtend.

Volgende pagina »